[FONT= ]شرمنده ی دل بودم [/FONT] [FONT= ]و تصنیف غمش میخواندم [/FONT] [FONT= ]در انتظار گله اش بودم[/FONT] [FONT= ]و بر خود ناروا میراندم[/FONT] [FONT= ]اما انگار که نه انگار[/FONT] [FONT= ]به برش درد و بر او[/FONT] [FONT= ]درمان روا است[/FONT] [FONT= ]هر شب به سکوت ماند[/FONT] [FONT= ]و به من هیچ نگفت[/FONT] [FONT= ]حتی سخن از کرده ی من[/FONT] [FONT= ]باز نگفت[/FONT] [FONT= ]هر شب به پشیمانی [/FONT] [FONT= ]تا به سحر میگریم[/FONT] [FONT= ]که به چه آسانی[/FONT] [FONT= ]این دل درمانده را دادم رفت[/FONT] [FONT= ]و بر خود می نالم[/FONT] [FONT= ]که این همه جور و جفا[/FONT] [FONT= ]در حق این دل چه بود؟[/FONT] [FONT= ]اما این دل[/FONT] [FONT= ]ذره ای از درد دلش هیچ نگفت[/FONT] [FONT= ]از کرده ی خود پشیمان بودم[/FONT] [FONT= ]بر وی نالیدم[/FONT] [FONT= ]که حرفی سخنی[/FONT] [FONT= ]دردی یا فریادی[/FONT] [FONT= ]بر سر من هیچ نبود؟[/FONT] [FONT= ]اما دریغ از آهی[/FONT] [FONT= ]لاجرم[/FONT] [FONT= ]بر سر وی شوریدم[/FONT] [FONT= ]و از سینه او را کشاندم برون[/FONT] [FONT= ]ای وای خدایا[/FONT] [FONT= ]در ره دوست[/FONT] [FONT= ]در دل من نیز[/FONT] [FONT= ]هیچ دل نبود!!![/FONT]