من از عشق فهمیدم

من ازعشق[FONT=arial,helvetica,sans-serif]فهمیدم که باید گریست[/FONT]

من ازعاشق فهمیدم که باید ماند و سوخت

من ازمجنون فهمیدم که باید دل را به عشق دوخت

من ازابرفهمیدم که باید با اشک جان داد

من ازخورشیدفهمیدم که باید تابید و سوخت

من ازنقاش فهمیدم که از لحظه ها نقشی می ماند و بس

من ازشاعر فهمیدم که عشق را باید سرود

من ازساقی فهمیدم که عشق را باید سر کشید

من اززنجیر فهمیدم با هم بودن را

من از خاکفهمیدم پروراندن را

من ازگل فهمیدم که بودن همانا و مردن همانا

من از شبنمآموختم لطافت را

من ازپروانهآموختم محبت را

من از دیوانه فهمیدم راز زندگی را

اما از تو ای مهربانم نمی خواهم سنگدلی را بیا موزم

براستی فلسفه ی عشق چیست؟

که این گونه عاشق را به کام خود می کشد آرام آرام او را مست و از خود بی خود می کند

گویی او جسم است و معشوق روح آن

اگر عشق اینگونه است چرا بی رحم است با عاشق

چرا او را با درد و غم هجران می گذارد و با محبتی که عاشق به او داده نا مهربانی می کند چرا؟​