چه ترانه ها که بنامت نسرودم چه اشــک ها که بیادت نریختم چه بغض ها که در گلویم رسوب گشت و آهـ هـــا در پس آن بر دلــم نــشسـت تو ســــهم مـــــن از اول نبــودهــ ای چه ساده رؤیای کودکیم را ربودهـ ای میان بازی چــشم و حـــس زیبایــت عروسکی شدمُ رقّاص به هر سازت ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــ میان ثانـــیه های اوج تــــنهایـــــی نبوده ای کنارم به یک شب بارانی بدان امید چشم به خواب می دادم که آیــی و بینمت میان رؤیـــــایی و بوســه زنم غرق لــذت و شور دســت های تورا میان اوج غرور سپس به سجده روم میان رؤیایم خدایــــا شــکر هنوز تورا دارم... ـــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــ سخن چه شیرین است حرف از آن رؤیا ترانــــه هرشب به قبل خــواب و دعــــا آه خزان سکوت کن وببند دفتر مشق تنهایی شاید بهــ خوابــــت آید و تو بیــــداری شب بخیر ســـــــــتاره زیبــــــــایم میان خواب منتظر به راهت میمانم
