سـکـــــــه ی زنـدگـیم شـیـــــــر نـدارد امــــــــا هـمـیـن خـطـی کـه مـــــــرا بـه تــــــو وصـــــــــــــــــل نـگـه مـی دارد را بسیـــــار دوســـــــت مـی دارمـــ .. امشبــ کـ آمدۓ در ـخوابـم یادتـ نرود ـبوسه ـهاۓ گرمتــ را برایم تـُهفه بیاورۓ اصلا این بـار کـ بیایۓ دیگـر یک لحظه ـهم دستــ هایتـ را رـهـا نمۓ کنم این بار مۓ برمت جایۓ کـ خدا هم دستش بـ ِهمان نـرسد آنـ وقتـ تـ ُ همیشه در ـکنارم خواهۓ مــاند بدون وا ـهمه اۓ از رفتنتــ ... فقط من و « تــ ُ » فقط بگذار یک بــار دیگر رویاۓ بــا تـُ بودنم را حس کنـم فقط یک بــار . . . پيشاني اَت بُقعه ي هَميشــه اَمن ياد ِ من استـ ... مي بوسَمش شايـــد از پُشت اين ضَريـح حــاجت رَوا شومـــ !!! سـَرکـ می کشی در خواب ـهـایـ َم تــا دست ِ خــالی از تـــو بـاز نگـردَم . . خیـالی نیست ! کـابـوسـ هـا بـا تو شیرینـ تـر است (! کجایی مادربزرگ! ببینی هر آمدنی را رفتن نیست من به این رسم کهنه مشکوکم! مـَــن .. طَعـــم شیرین یافتن را در طَعم تلــخ از دَستــــ ـــ ـ دادن یافتــَـم و در این میان سَهم من تنهـــــا یک یادَتـــ ـــ ـ به خیر ساده بود ..
