تو تک ستاره قلب تنهایی من بودی ولی رفتـــــــــــــی و رفتــــــــــــــــــی.... شاید با رفتن تو دوباره عشق گذشته در ذهنم تداعی می شود انگار دل من تنها شده تنهاتر از گذشته اما نه خدا هست خدا هیچ وقت مرا تنها نمیگذارد خدا همیشه تکیه گاه بندگانش است .خدایا در این جاده تنهایی زندگی ام دوست دارم مرا مثل همیشه تنها نگذاری دوست دارم شن های ساحل را بر کویر خشک بیابان پهن کنم تا کویر هم بویی از محبت ببرد شاید هم هر چقدر از محبت در دل کویر بخوانم گوش جان نسپارد.چون کویر زندگی من سراب بود و من تنها در سراب با کویر خود زندگی می کردم .کویری که تشنه محبت بود اما انگار مجبور بود برود .بار اول کویر زندگی ام را در دل دریایی ام پیوند زدم اما انگار کویر من در خواب بود چون هر چه نجوای عاشقانه در گوشش می خواندم باز علاقه ای نهفته در دل من پنهان می شد می خواهم از تو بگوییم تو یی که می خواستی دوستم داشته باشی اما کس دیگری داشتی کسی جز من .نمیدانم چرا ولی حس کردم عشق تو زود گذر است عشق تو پناهی برای با هم بودن و باهم ماندن نبود می خواستم صادقانه یک بار بگویی به خاطر تو جان را در کوی دوست فدا می کنم اما همه حرفهایت جز شعار چیزی نبود شعاری برای همیشه حرفهایی پر از خیال و پر از رویا های دروغین میخواهم بگویم برو اما یادت باشد تو تنها معشوق جاده انتظارم بودی اما بدان تنها ترین در قلب من دیگر نخواهی بود برو برو مسافر برو تا دل من آرام تر شود بـــــــــــــــــــــرو.. ...............