در غبار غربتی بی هم زبان ، در حصار وحشتی نا مهربان ، در هجوم درد بی گاه و نهان ، هم زبانی تازه از راه آمده ... آمده تا قصه پردازی کند ، خاطرم را باز نوسازی کند . دیرگاهی بود فکرم مرده بود ، در سکوت خویش خوابم برده بود آمدی شب را پراندی از سرم ، فرصت پرواز دادی بر پرم . ای گرامی مقصد پرواز من ، محرم خلوت سرای راز من ، عقده ی دل را کنون وا میکنم ، گوش کن آرام نجوا میکنم ... گریه های بی صدا را گوش کن ، گوش کن این شکوه ها را گوش کن ! ای صفای آب در یک ظهر داغ ، عشق بر لوح دلت یک مهر داغ ، در نگاهت غم خیال انگیزتر ، چشم تو از چشم من لبریزتر ... دوست دارم بعد از این نیت کنم ، با تو احساس صمیمیت کنم . قصه هایم را تحمل کرده ای ،زود در باغ دلم گل کرده ای ، در هجوم شکوه کوتاه آمدی ، صبر کردی با دلم راه آمدی ! با تو دل را اهل سازش میکنم ، غصه را گرم نوازش میکنم ، سینه را از کینه خالی میکنم ، خویش را حالی به حالی میکنم ! آشنای صبح و شامم روی توست ، بهترین بو در مشامم بوی توست ، با تو شورانگیز حتی شوکران ، خاطرت معنایی از با بهتران . خاطرت روح مرا تسخیر کرد ، یاد تو چشم و دلم را سیر کرد ، حس نمودی درد شیرین مرا ، باز کردی بغض دیرین مرا ، خشک بودم تا تو لبخندم زدی ، با درخت سبز پیوندم زدی ، تو حریف حرفهایم نیستی ، چون نمیدانی برایم چیستی ...!!! گرچه غم همواره در جان من است ، روز و شب ناخوانده مهمان من است ، هر شبی نقش آفرینی میکند ، در دل من شب نشینی میکند . باز هم دل را ز غم پر میکند ، از غم اظهار تشکر میکند ، چون نیازت با غم آید در دلم ، تا تو را دارم چه غم دارم ز غم ... !! خوب شد تا درد دل کردیم ما ، تازه فهمیدیم که هم دردیم ما ! با من اکنون خویش را فریاد کن ، هر کجا هستی مرا هم یاد کن ...
