[FONT=times new roman, times, serif]روزی روزگاری،پادشاهی چهار همسر داشت.پادشاه همسر چهارمش را بسیار دوست داشت و او را به زر و زیور می آراست.همسر سوم نیز بسیار محبوب پادشاه و مایه ی فخر و مباهات دایمی وی نزد سرزمین های مجاور بود.با این حال پادشاه همواره نگران بود مبادا همسرش او را ترک کند.همسر دوم،زنی مهربان،باملاحظه و مشاور و رازدار و امین پادشاه در سختی ها و مشکلات بود.و اما همسر اول پادشاه زنی بود فداکار و با وفا که اگر چه عمیقا به شوهرش علاقه مند بود اما پادشاه علاقه ای به او نداشت و نسبت به او بی اعتنا بود.روزی پادشاه پی برد که بیمار است و مدت زیادی زنده نخواهد ماند.زندگی مجلل خود را به یاد آورد و از تنهایی پس از مرگ به وحشت افتاد.[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]پس،از همسر چهارمش پرسید:«تو را بیش از همه دوست داشته ام.فاخرترین جامه هارا به تو بخشیدم و تو را از توجهات خود برخوردار ساختم.اینک در آستانه ی مرگم آیا به دنبال من می آیی و همراهی ام می کنی؟»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]همسرش پاسخ داد:«هرگز»و بعد بدون حرف دیگری راه خود را گرفت و رفت.[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]پادشاه غمیگن از همسرش پرسید:«همه عمر عاشقت بودم،اینک در آستانه ی مرگم،آیا دنبال من می آیی و همراهی ام می کنی؟»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]همسرش پاسخ داد:«نه،زندگی بسیار شیرین است.بعد از مرگ تو خیال دارم بار دیگر ازدواج کنم.»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]پس،پادشاه از همسر دومش پرسید:«همواره از تو کمک خواسته ام و تو همواره یاری ام کرده ای.اینک در آستانه ی مرگم آیا به دنبال من می آیی و همراهی ام می کنی؟»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]همسرش پاسخ داد:«متأسفم،این بار کاری از دست من ساخته نیست.حداکثر می توانم در مراسم خاکسپاری ات کاری انجام دهم.»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]آنگاه صدایی به گوش پادشاه،که غم و اندوه فرو رفته بود،رسید:«به هر کجا بروی همراه تو خواهم بود.»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]پادشاه به بالا نگریست.همسر اولش بود.بی اندازه و از شدت گرسنگی رنجور.[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]پادشاه با تأثر بسیار گفت:«تا فرصت بود باید به تو توجه بیشتری می کردم.»[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]در حقیقت،همه ی ما در زندگی چهار همسر داریم.همسر چهارم،جسم ماست.مهم نیست چه اندازه در بذل زمان افراط می کنیم و می کوشیم آن را جذاب و زیبا جلوه دهیم.به هنگام مرگ جسممان ما را ترک خواهد کرد.همسر سوم،متعلقات،موقعیت اجتماعی و ثروت ماست که پس از مرگ به تمامی از آن دیگران خواهد شد.همسر دوم،خانواده و دوستانمان هستند.مهم نیست چه مدتی کنار یکدیگر بوده ایم،آنها حداکثر می توانند تا لحظه خاکسپاری همراه ما باشند.اما همسر اول روح ماست که غالبا ما با رفتن به دنبال ثروت و قدرت و نفسانیات از آن غفلت می کنیم.به هر حال این تنها روح ماست که هر کجا همراه ما خواهد بود.[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]مراقب جسم خود باشید و در حفظ سلامت آن بکوشید.با مراقبت از جسم و سالم نگه داشتن آن،سرشاری حیات را تجربه خواهید کرد.از دارایی خود آسایش همراه آن بهره مند شوید.[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]دوستان،خانواده و عشق و محبتی را که نثارتان می کنند،پاس بدارید.[/FONT] [FONT=times new roman, times, serif]با این همه تغذیه روحتان را فراموش نکنید که روح منشأ حیات و وفادار ترین یار شماست[/FONT]