تو را هنوز اگر همتي به جا مانده ست سفر كنيم، سفر سفر ادامه بودن ز سينه زنگ كدورت زدودن است - آري سفر كنيم و نينديشيم اگر چه ترس در اين شب - كه از شبانه ترين است اگر چه با شب شومم - هميشه ترس قرين است سفر كنيم سفر در اين سياهي شب - اين شب پر از ترفند از اين هياكل ترس آفرين چه مي ترسي ؟ مترسكان سر خرمنند و با بادي چو بيد مي لرزند سفر به عزم گريز؟ - اين گمان مبر كه مرا سفر به عزم سبيز است سفر شكفتن آغاز و ترجمان شكوه است سفر به عزم رهايي ز خيل اندوه است سفر به عزم رسيدن به صبح هشياري ست سفر ابتداي بيداري ست سفر كنيم و ببينيم تمام مزرعه از خوشه هاي گندم پر و هيچ دست تمنا دريغ سنبله ها را درو نخواهد كرد درو گران همه پيش از درو - درو شده اند