اي مهربانتر از من، - با من . در دستهاي تو، آيا كدام رمز بشارت نهفته بود ؟ كز من دريغ كردي . تنها تويي، مثل پرنده هاي بهاري در آفتاب مثل زلال قطره باران صبحدم مثل نسيم سرد سحر، - مثل سحر آب آواز مهرباني تو با من، در كوچه باغهاي محبت، مثل شكوفه هاي سپيد سيب، ايثار سادگي ست . افسوس ! آيا چه كس تو را، از مهربان شدن با من، مايوس مي كند ؟ ي مهربان من، من دوست دارمت، چون سبزه هاي دشت چون برگ سبز رنگ درختان نارون . *** معيار تازه زيبايي، با قامت بلند تو سنجيده مي شود . زيبايي عجيب تو معيار تازه اي ست، با غربت غريب فراوانش . *** مانند شعر من، - اين شعر بي قرين ! - اين شعر تفاخر از سرشوخي ست ! - نازنيـــــــن !
