برای انجام تمامی اعمال حیاتی و حرکت به انرژی نیاز داریم. هر دم و بازدم حدود 1 وات و برداشتن هر قدم نزدیک به 70 وات توان نیاز دارد. محققان دانشگاه پرینستون با استفاده از بلورهای پیزوالکتریک و لایه‌ای از مواد انعطاف‌پذیر، تلاش کرده‌اند انرژی جنبشی عضلات ساق پا را به انرژی الکتریکی تبدیل کنند. این بلورها می‌توانند درون پوتین‌های تا زیر زانو تعبیه شوند یا مستقیما به بدن متصل شوند. انرژی الکتریکی ایجاد شده توسط آنها در شارژ دستگاه‌های کوچک الکترونیکی یا ایمپلنت‌های طبی موجود در بدن فرد استفاده خواهد شد. نمونه دیگر این فناوری، چکمه‌های شرکت Orange است که می‌توانند حرارت بدن را به جریان الکتریکی تبدیل کنند. البته در مدل فعلی هر 12 ساعت راه رفتن انرژی مورد نیاز برای شارژ تلفن همراه به مدت 1 ساعت را تأمین خواهد کرد. اگر مانند مترو فضا محدود باشد و انسان‌های بسیاری در آن جمع شده باشند، دیگر برای تأمین انرژی به حرکت نیازی نیست. با استفاده از این انرژی حرارتی در متروی پاریس، بسیاری از خانه‌های ساخته‌شده برای افراد بی‌بضاعت در این شهر گرم می‌شوند. تا سال 2011 انتشار گازهای گلخانه‌ای از سیستم گرمایشی این خانه‌ها به یک‌سوم کاهش پیدا خواهد کرد.
