عمر دوباره

خدا که وعده یعمر دوباره داد مرا
طبیب وار ، از اوّل شماره داد مرا

اشاره ام به نجات از بلیّه کرد ولی
شکنجه ها که پس از آن اشاره داد مرا

دُچار فتنه ی دجّال کرد و بیچاره
ولی به چاره گری راه چاره داد مرا

اسیر دشمن چون سنگ خاره ساخت ولی
به صبر هم دل چون سنگ خاره داد مرا

صدای ناله ی من در همه جهان پیچید
فلک شکنجه به کوس و نقاره داد مرا

غریق ساخت به دریای بی کناره ولی
سپس فراغت بال کناره داد مرا

اجاره ی قفس خاکیم به سر نرسید
و یا خود این قفس از نو اجاره داد مرا

مگر به رفتن من استخاره راه نداد
که عجز و لابه ی ره استخاره داد مرا

به ناله ای که در اعماق چاه ویلم بود
خدا سزای اذان مناره داد مرا

گرفت گوشه ی دارالانابه را از من
سرا و سر در شمس العماره داد مرا

قبا ندوخته بودم قواره ، می گفتم
خدا چه زندگی بی قواره داد مرا

دگر زمین و زمانم شب سیاهی بود
که آسمان مه و مهر و ستاره داد مرا

بر آتشی که زمستان عُمر می افروخت
دوباره چایی چین بهاره داد مرا

مدیر کلّ امان و ضمان اهل زمین
مدیر دفتری این اداره داد مرا

پیاده بودم و صحرا که شهریارا ، بخت
سریر مرکب و سیر سواره داد مرا