نمی دونم چی شد از دو راه مرگ و زندگی دومی رو انتخاب کردم با غم هایی که کنارش اندکی شادی نیست .... جایی که همه به طریقی دل منو میشکنه .... جایی که همه با احساسات من بازی میکنن .... شاید محکومم کردن واس زندگی کردن نمدیدونم ...... اونروزی که فهمیدم زندگی با همه ی بود نبودش جز شکست و انتظار تنفر و خیانت چیزی نداره فقط یه خلاء بی ارزشه به طرف مامانم رفتم و ازش پرسیدم : چرا من بدنیا اومدم ؟ ....... با نگاه پر محبتش به چشام خیره شد بادو کلمه گفت که.... گفت: " تقدیر خواسته " من چه فهمیدم از تقدیر !..... تقدیر چیه ؟! باید تقدیرو پیدا کنم میخوام بفهممش ازش بپرسم به چه علت منو که نمیخواستم زنده باشم به زندگی کردن محکوم کرده ؟ .........
