ماه های اول در لس آنجلس به سختی گذشت. آدام احساس بیچارگی می کرد و نمی تونست کار پیدا کنه. تا اینکه موقعیت خودش پیش اومد. او در خطوط کشتیرانی کروز هلند-آمریکا استخدام شد و یک قرار 10 ماهه بست و علاوه بر اون سردسته ی گروه نمایش موزیکال 6 نفره شد و در 19 سالگی به عنوان جوان ترین اجراکننده ی گروه لقب گرفت. هم گروهی های اون خیلی از این بابت خوشحال نبودند و در ابتدا باهاش بد بودند (حسودی می کردن!!!) ولی صدای فوق العاده و استعداد آدام کم کم اونا رو هم مجذوب کرد. کشتی که اونها توش کار می کردند خیلی زیبا بود. اونها ابتدا به اروپا سفر کردند و چند روز قبل از حادثه 11 سپتامبر به نیویورک برگشتند. در راه برگشت بود که حادثه 11 سپتامبر رخ داد و اونها مجبور شدند که سه روز تمام روی دریا بمونند. آدام بعد از پایان قرارداد به لس آنجلس برگشت و چند کار نمایشی انجام داد ولی پول زیادی گیرش نیومد. تا اینکه به تور اروپایی European Tour of the musical "Hair" رفت که توسط ولفگانگ بوکچ کنسرتز برگزار شده بود. این تور نقطه ی عطفی در زندگی آدام بود. او از زندگی هیپی Hippie Lifestyle خیلی استقبال کرد، چه روز صحنه و چه در زندگی روزمره ی خودش. او ابتدا به شکل یک پسر بلوند کک مکی به این تور رفت و ناگهان تبدیل به یک ستاره ی راک پر زرق و برق شد! او موهایش رو مشکی کرد، لاک ناخن مشکی زد، خط چشم کشید، طرز لباس پوشیدنش رو عوض کرد و مواد مخدر و ... رو تجربه کرد و بالاخره احساس خوبی نسبت به خودش پیدا کرد! وقتی به امریکا برگشت جستجو برای کار موزیک و تئاتر رو از سر گرفت. در سال 2004 در Pasadena Playhouse در یک تئاتر کمدی به اسم "110 in the Shade" ایفای نقش کرد و دیگه احساس می کرد که یه بازیگر حرفه ای شده! پیوستن به گروه Jashua اتفاق بزرگی بود ولی تهیه کننده ی گروه به راختی نمی توانست با مسأله ی *گ ی* بودن آدام کنار بیاید و به او می گفت که هنگام تمرین لاک ناخن و خط چشمت را پاک کن. حتا تلاش کردند که یک جایگزین برای آدام پیدا کنند! آدام احساس بدی پیدا کرد ولی وقتی نقدهای مثبت رو در مورد خودش شنید دوباره روحیه گرفت. برنامه از 21 سپتامبر تا 5 دسامبر 2004 در Kodak Theater در هالیوود اجرا شد. در طول این مدت با پسری به اسم Val دوست شد و با هم به رستوران و گردش می رفتند. او کم کم داشت به چیزی که به آن "شهرت" می گفتند می رسید. تعقیب شدن توسط پاپاراتزی ها (خبرنگارای فضول!!!)، امضا دادن و عکس گرفتن با طرفدارانش! در طول Hair Tour آدام دوستان خوبی به اسم اسکارلت و لی چری پیدا کرد که بعدها اونها در Zodiac Show عضو شدند و از آدام نیز دعوت کردند که به اونها بپیونده. در سال 2007 اونها به آدام پیشنهاد دادند که به Burning Man festival بره و در اونجابود که آدام تازه فهمید چی می خواد. او تصمیم گرفت که به American Idol بره! در سال 2004 در Zodiac Show آدام با گیتاریستی به نام مونته پیتمن آشنا شد که قصد داشت گروه راکی رو تشکیل بده. اونها با هم اولین آهنگشون رو ساختند. مونته از تگزاس به لس آنجلس اومده بود تا به عنوان یک موزیسین کار کنه ولی مجبور شد به خاطر خرج و مخارجش گیتارش رو بفروشه و گیتار درس بده. ولی بخت بهش رو کرد و گای ریچی به عنوان شاگرد پیشش اومد و همچنین به مدونا آموزش گیتار داد و مدونا اون رو به گروهش برد. یک روز بعد از اتمام درس گیتار مونته آدام رو مدونا معرفی کرد. این یه لحظه ی باور نکردنی برای آدام بود. اونها کلی در مورد طالع بینی و این جور چیزا که هر دوشون بهش علاقمند بودند صحبت کردند!! (وااااا یه بار گفته بود که به طالع بینی اعتقاد ندارم که!!!!) Adam & Monte مونته به آدام یاد داد که چطور آهنگ بسازه. اونها تعدادی آهنگ با هم ساختند و چند ترک ضبط کردند. تامی ویکتور (گیتاریست) و استیو سایدلنیک (درامر) هم به گروه اونها پیوستند و اونها اولین کنسرت خودشون رو در 23 دسامبر 2003 در Cat Club اجرا کردند. اونها چند اجرای دیگه هم داشتند ولی آدام احساس می کرد که خیلی با اونا جفت و جور نیست! او اغلب وقتش رو با دوست پسرش Brade Bell می گذروند و به "Cheeks" معروف بودند. آدام تا به حال ماجرای عشقی نداشت و این تجربه واسش خیلی هیجان انگیز و تازه بود! Adam And Brad Bell پس از بیش از یکسال زندگی پر تلاطم یک هنرمند در لس آنجلس سرانجام آدام برای تأمین مخارج زندگی ناچار شد که به کارهای سطح پایین رو بیاورد. پس به هالیوود برگشت و دوباره به همان گروه تئاتری که یک بار ولش کرده بود رفت (من اینجا اعتراف می کنم که اون قسمتش رو ترجمه نکردم!!! آخه خیلی طولانی بود!! الان می گم: آدام یه بار قبلنا تو سال 2005 رفته بود به همین گروه ولی چون نقشش کوچیک بود خسلس جلب توجه نمی کرد وسط کار پا شده بود رفته بود!!!). تهیه کننده نگران بود که نکنه آدام دوباره وسط کار ول کنه و بره واسه همین ازش تعهد گرفت که تا آخر کار بمونه. دوباره همون نقشی رو که در سال 2005 داشت بهش دادند و او به خودش قبولوند (یعنی قبول کرد!!) که تا آخر کار توی گروه بمونه و نقشش رو مثل بچه های خوب اجرا کنه. اما در عین حال به هیچ وجه از رویای خودش یعنی تبدیل شدن به یه "ستاره ی راک" دست نکشید. او ایده ی شرکت در American Idol رو با هم بازی هاش مطرح کرد و همه ی اونها تشویقش کردند که حتماً این کار رو انجام بده!
