باید کسی باشد که هروقت بار تنهاییت سنگین شد هر وقت کمر کلماتت شکست هر وقت واژه هایت لال شدند بیاید بنشیند مقابل چشم هایت و تو زل بزنی به خودت که جاری شده ای میان چشم هایش... باید کسی باشد که هر وقت بار دلتنگی ات سنگین شد هر وقت طاقت سکوتت تمام شد هر وقت کم آوردی بیاید بنشیند کنارت و تو سرت را بگذاری روی شانه اش و تمام خودت را به او تکیه دهی ... باید کسی باشد که هر وقت بار خستگی هایت سنگین شد هر وقت سهمت از بغض بیشتر از توانت شد بیاید آغوش باز کند و پناهت شود و تو یک جا تمام تنهایی ات را تمام دلتنگیت را تمام سکوتت را تمام خستگی هایت را و تمام بغضت را میان هُرم نفس هایش نفس بکشی باید کسی باشد.
پاسخ : تمام دلتنگیت را . شاید قـطره ای شده باشی بر روی پنجـره یخ زده اتاق تنهایـی هـایم یا آواز نخوانده ای در گلوی پرستوی کوچکی که از سرما بر روی درخت بی شاخ و برگ آرزوها یخ زده است... نمی دانم شاید قطره اشکی شده باشی که از چشـمـان منتظرعـاشقی دل شکسته فرومی چکد یا بغض فرو خورده ای در گلوی معشوقی بی قرار در لحظات سخت و بی انتهای وداع...!!!
