هر چه کنی بکن ولی، از بر من سفر مکن یا که چو میروی، مرا وقت سفر خبر مکن * گر چه به غم ستاده ام نیست توانِ دیدنم شعله مزن برآتشم از بر من گذر مکن * روز جدایی ات مرا یک نگه تو می کُشد وقت وداع کردنت برزخ من نظر مکن * دیده به در نهاده ام تا شنوم صدای تو حلقه به در بزن، مرا عاشق دربه در مکن * من کع ز پا نشسته ام مرغک پر شکسته ام زود بیا که خسته ام زینهمه خسته تر مکن * گرچه به دور زندگی تن به قضا نهاده ام آتشم این قدَر مزن رنجه ام این قَدر مکن * یوسفِ عمر من، بیا! تنگدلم برای تو رنج فراق، می کُشد خون به دل پدر مکن * هر چه که ناله می کنم گوش به من نمیکنی یا که مرا ز دل ببر یا ز برم سفر مکن.
