شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

شبی در خواب او را با رقیبان در سخن دیدم
نبیند هیچ کس در خواب یارب آنچه من دیدم

 

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن

 

نی حدیث راه پر خون میکند


قصه های عشق مجنون میکند


نی حریف هر که از یاری برید


پرده هایش پرده های ما درید

 

دوش دیوانه شدم عشق مرا دیدو بگفت

امدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

 

وگر بد کنی، جز بدی ندروی


شبی در جهان شادمان نغنوی


نمانیم کین بوم ویران کنند


همی غارت از شهر ایران کنند

 

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

که چنان زو شده ام بی سر وسامان که مپرس

 

سالها با بار پیری خم شدم در جستجویش

تا به چاه گور هم رفتم نشد پیدا جوانی

 

یادباد آنکه زما وقت سفر یاد نکرد

به وداعی دل غمدیدع ما شادنکرد

 

درد اندازه ی دریاست میــان من و تو
پشت سر هرچه نگاه است غریبانه تر است

 

توبه نکنم هرگز زین جرم که من دارم
زان کس که کند توبه زین واقعه بیزارم