شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

 

تا توانی میگریز از یار بد
یار بد بدتر بود از مار بد

 

در فروبند که ما عاشق این انجمنیم
تا که با یار شکرلب نفسی دم بزنیم

 

من نه آن بودم که آسان رفتم، اندر دام عشق
آفرین بر فرط استادی آن صیاد باد

 

در فروبند که ما عاشق این میکده‌ایم
درده آن باده جان را که سبک دل شده‌ایم

 

مگو سیاره ها بیهوده برگردتو می گردند
که این تکرار معنی از تماشای تو میگیرد

 

دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم
تابشی نو به نو از حسن و جمالش رسدم

 

میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است

 

تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم
صنما چه می شتابی که بکشتی از شتابم


ممنون از همراهی تون. شب تون خوش.

 

من از آن حسن روز افزون که یوسف داشت دانستم
که عشق از پرده عصمت برون ارد زلیخارا

همچنیـــن جناب شهاب ..شب خوش