شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

شب بود و نسیم بود و باغ و مهتاب
من بودم و جویبار و بیداریِ آب
وین جمله مرا به خامشی می گفتند
کین لحظه ی نابِ زندگی را دریاب

 

بال كسي به اوج هوايت نمي رسد

حتي ملك به گرد دعايت نمي رسد

 

تار و پود عالم امکان، به هم پیوسته است

عالمی را شاد کرد آنکس که یک دل شاد کرد

 

دل پردرد من امشب بنوشیده‌ست یک دردی
از آنچه زهره ساقی بیاوردش ره آوردی

 

یا بکش یا دانه ده یا از قفس آزادم بکن

تا به کی جان دادن ما را تماشا میکنی

 

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

 

از بن هر مژه ام آب روانست بیا
اگرت میل لب جوی و تماشا باشد

وقت بخیر

 

سلام. ممنون شب شماهم خوب وخوش.

دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی
پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا

 

انچه سعی است که من در طلبش بنمایم
انقدر هست که تقدیر و قضا نتوان کرد