شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

از خشم نظر کردی دل زير و زبر کردی

تا اين دل آواره از خويش سفر کرده

 

همین دیروز بود انگار تو با من تو همین کوچه
میگفتی زندگی وقتی تو با من نیستی پوچه

 

همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد
همه شب دیده من بر فلک استاره شمرد

خوابم از دیده چنان رفت که هرگز ناید
خواب من زهر فراق تو بنوشید و بمرد

 

درون آب ،ماهی،قدر دریا را کجا داند


شکستــه استخوان ، داند بـهای مومیایی را

 

ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند
باده عشق عمل کرد و همه افتادند

 

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام

 

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

 

موی سپید را فلکم رایگان نداد
من ان را به نقد جوانی خریده ام

 

موی سپید را فلکم رایگان نداد
من ان را به نقد جوانی خریده ام

 

مرا مرگ بهتراست ازاین زندگی

که سالارباشم وکنم بندگی