شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

یک جهان بر هم زدم وز جمله بگزیدم تو را
من چه می کردم به عالم گر نمی دیدم تو را

 

از خاطر من حال وهوایت نرود
تصویر شکسته بسته هایت نرود
از سمت دل شکســـته ام می آیی
آهسـته بیا شــیـشه به پـایت نرود

 

دست در دامن مولا زد در
که علی بگذر و از ما مگذر

 

روی بنمای ومرا گو که زجان دل برگیر
پیش شمع اتش پروانه به جان گو در گیر

 

روح چون خانهٔ تن خالی کرد

دگر این خانه نگهدار نداشت

تن در این کارگه پهناور

سالها ماند ولی کار نداشت

 

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر به مهر به عالم سمر شود

 

دلم از شکوه خالي دل پر از حرف است حيرانم
که ساغر خالي و مي از لب پيمانه ميريزد

 

ديدي اي دل كه غم عشق دگر بار چه كرد
چون بشد دلبر و با يار وفادار چه كرد

 

در ذهن قفس نقش پــری بگذاریم

بر قـله ی دار،یا ســـــری بگذاریم

با ایــن همـه بیـقـــراری ِ دلهــامـان

بایـــد که قـــــرار دیگــری بگذاریم

 

می خواهمت چنان که شب خسته خواب را
می جویمت چنانکه لب تشنه آب را