شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم
مکن ای شه مکافاتم مکن ای شه مکافاتم

 

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش

بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

 

شد ز غمت خانه سودا دلم
در طلبت رفت به هر جا دلم

در طلب زهره رخ ماه رو
می نگرد جانب بالا دلم

 

مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام

خیر مقدم چه خبر دوست کجا راه کدام

 

من مست و تو دیوانه ما را که برد خانه
من چند تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه

 

هردم که نگاهم گل عشقش را چید
یا در طلبش جامه ز ایام درید
(بقیش یادم رفت)

 

سلام همراهان عزیز
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند // واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

 

دانی که را سزد صفت پاکی؟؟؟؟
ان کاو وجود پاک نیالاید.....

علیک سلام ژیلا خانوم

 

در سیـنه ی من به اشتـــباه افتادی

با ساز خودت به اشک و آه افتادی

من تازه به خواب رفته بودم ای دل

تو در دل شب تـازه به راه افتادی

 

یارم تویی در عالم، یار دگر ندارم
تا در تنم بود جان، دل از تو بر ندارم