شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

جز ز فتان دو چشمت ز که مفتون باشیم
جز ز زنجیر دو زلفت ز که مجنون باشیم

 

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد

برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی باز

که سلیمان گل از باد هوا بازآمد

 

دگربار این دلم آتش گرفتست
رها کن تا بگیرد خوش گرفتست

 

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است

بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

 

دگربار این دلم خوابی بدیدست
که خون دل همه مفرش گرفتست

 

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وین راز سر به مهر به عالم سمر شود

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر

آری شود ولیک به خون جگر شود

 

دلم امروز خوی یار دارد
هوای روی چون گلنار دارد

 

دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور

گلبانگ زد که چشم بد از روی گل به دور

ای گلبشکر آن که تویی پادشاه حسن

با بلبلان بی‌دل شیدا مکن غرور

 

رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم
هم بی‌دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم

 

منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز