شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

تو مو میبینی و من پیچش مو
تو ابرو من اشارتهای ابرو

 

وقتی که پرسشی کنی اصحاب درد را
چون من شکسته دل ترم اول مرا بپرس

 

ساقی ز پی عشق روان است روانم
لیکن ز ملولی تو کند است زبانم

 

ما زیاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود انچه میپنداشتیم

 

ما ز بالاییم و بالا می رویم
ما ز دریاییم و دریا می رویم

ما از آن جا و از این جا نیستیم
ما ز بی‌جاییم و بی‌جا می رویم

 

من نه ان رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
محتسب داند که من اینکارها کمتر کنم

 

من اگر پرغم اگر شادانم
عاشق دولت آن سلطانم

 

میل رفتن مکن ای دوست دمی با ما باش
بر لب جوی طرب جوی و به کف ساغر گیر

 

رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم
هم بی‌دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم

 

مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودند
هران قسمت که انجا رفت ازان افزون نخواهد شد