شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

ما چون زدری پای کشیدیم کشیدیم

امید ز هرکس بریدیم بریدیم

 

من جلوه شباب ندیدم به عمر خویش


از دیگران حدیث جوانی شنیده ام

 

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

لطفها می کنی ای خاک درت تاج سرم

 

موی سپید را فلکم رایگان نداد!


این رشته را به نقد جوانی خریده ام

 

من زمزمه ی عودم ، تو زمزمه پردازی

من سلسله ی موجم ، تو سلسله جنبانی

 

یـکـی شـکـسـتـه نـوازی کـن ای نسیم عنایت
کــه در هــوای تـو لـرزنـده تـر ز شـاخـه بـیـدم

 

میازا ر موری که دانه کش است

که جان دارد و جان شیرین خوش است:cautious:

 

تو هم با سروبالایی سری داری و سودایی


کمند آرزو برجان من تنها نمی‌افتد

 

دل به دلداران سپردن کار هر دلدار نیست

من به تو جان میسپارم دل که قابل دار نیست

 

تویی آن که خیزد از وی همه خرمی و سبزی
نظرِ کدام سروی؟ نفسِ کدام بادی؟

ز کدام ره رسیدی ز کدام در گذشتی
که ندیده دیده ناگه به درونِ دل فتادی