شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

ترس دارم ورنه می گفتم معلم یک ولیست

میم ومیمش از محمد عین ولامش از علیست

 

تا كه اشكي شكفد بر سر مژگان كسي
همه بر درد كسان مينگرند
ليك دستي نبرند از پي درمان كسي
از وفا نام مبر، آنكه وفاخوست، كجاست

 

تکلیف پای عابران چیست؟ آیه‌ای
از آسمان فاصله نازل نمی‌شود

خط می‌زنم غبار هوا را که بنگرم
آیا کسی ز پنجره داخل نمی‌شود؟

 

در جهان بال و پر خویش گشودن آموز

که پریدن نتوان با پر و بال دگران

 

نی قوس ماند نی قزح نی باده ماند نی قدح

نی عیش ماند نی فرح نی زخم بر مرهم زند

 

در لب تشنه ی ما بین و مدار اب دریغ
بر سر کشته ی خویش ای و زخاکش برگیر

 

رازی، كه دلم ز جان همی داشت نهفت

اشكم به زبان حال با خلق بگفت

 

تـــا بــدیــن جـــا بــهر دینــار آمـــدم

چـــون رســیدم مســت دیــدار آمـــدم

 

من انم که در پای خوکان نریزم
مرین قیمتی در لفظ دری را

 

اگر ماه بودم به هرجا که بودم
سراغ تو را از خدا می گرفتم

وگر سنگ بودم به هر جا که بودی
سر رهگذار تو جا می گرفتم