شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟

طوطی صفتی طاقت اسرار نداری

 

یوسف به این رها شدن ازچاه دل مبند
این بار می برند که زندانی ات کنند

 

دلبر که جان فرسود از او کام دلم نگشود از او

نومید نتوان بود ازاوباشد که دلداری کند

 

در فروبسته ترين دشواری ،
در گرانبارترين نوميدی ،
بارها بر سرخود ، بانگ زدم :
- هيچت ار نيست مخور خون جگر ،

 

راستی را کس نمی داند که در فصل بهار

از کجا آمد پدیدار این همه نقش و نگار

 

رسم عاشق كشی و شیوه شهرآشوبی

جامه‌ای بود كه بر قامت او دوخته بود

 

دیشب به سیل اشک ره خواب زدم

نقشی به یادروی توبراب میزدم

 

مزرع سبز فلك ديدم و بس نيرنگش
نتوانم كه گريزم نفسي از چنگش

 

شهرت در این مقام به گمنام بودن است

ازمن نشان بپرس ولی بی نشان بیا

 

آهوي مهر، گريخت
تار پيوند، گسست
به كه بايد دل بست ؟به كه شايد دل بست ؟