شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

من بمردن راضی ام ، اما نمیآید اجل

بخت بد بین ، کز اجل هم ناز میباید کشید

 

دلا خوبان دل خونین پسندند دلا خون شو که خوبان این پسندند
متاع کفر و دین بی‌مشتری نیست گروهی آن گروهی این پسندند

 

دل می رود زدستم صاحبدلان خدا را

دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

 

ارام جانی باران اشکم
اشفته هستم جامی به دستم

 

مگر این دشت شقایق دل خونین من است؟

که چنین در غم آن سروروان می سوزد

 

دوستی با مردم دانا نکوست

دشمن دانا به از نادان دوست

 

تو که از کوچه معشوقه ما مي گذري
بر حذر باش که اين کوچه خيابان شده است

 

تکیه بر اختر شبگرد مکن کاین عیار

تاج کاووس ربود و کمر کیخسرو

 

وزن خـــــــــــــــوشبختی مــــــــــــــن ، وزن رضایتمندیست



شـاید این راز ، همان رمز کنار آمدن و سازش با تقدیر است



زنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدگی شــــــــــــاید ،



شــــــــــــــــــــــــــــــــــــعر پدرم بود ، کـــــــــــــــــــه خواند



چای مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــادر ، کـــــــــــــه مرا گرم نمود



نـــــــــــــــــــــــــــــــان خواهر ، کــــــــــــــه به ماهی ها داد



زنــــــــــــــــدگی شاید آن لبخندی ست ، که دریغش کردیم



زندگی ، زمـــــــــــزمه ی پاک حیات است ، میان دو سکوت



زنــــــــــــــــــدگی ، خاطـــــــــــــــره ی آمدن و رفتن ماست



لحظه ی آمـــــــــــــــــــــــــــدن و رفتن مــــــا ، تنهایی ست



مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن دلـــــــــم می خواهد ،



قـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدر ایــــــــــــــــــن خاطره را دریابم

 

مرا سفید نخواه ای پرنده! ای زن! ای…
سیاهی من از اعماق بخت می‌گذرد!