شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

تا نجوشد ز سینه عشق سخن
نتوان داد شرح عشق کهن
می‌زند جوش، عشق‌ام از سینه
تا دهم شرح عشق دیرینه

 

هر لحظه بهانه ی تو را میگیرم
هرثانیه با نبودنت دلگیرم
حتی تو اگر برای من تب نکنی
من یک طرفه برای تو میمیرم

 

می دویدم و میان کوچه جار می زدم

های های گریه بود و اشک و درد و آه بود

گاه گریه می شدیم و گاه خنده مثل شوق

این هم از تب همان نگاه گاه گاه بود

جنگ بر سر من و خدا و عشق بود سیب

سیب بی گمان در این میانه بی گناه بود

هر کجای شب که مثل سایه پرسه می زدیم

ردی از عبور سرد آفتاب و ماه بود

 

تو خونه اسپیکر بالا وُلُم/مثه بیکارا میچرخم تو تاپ فروم
تو زندگیت الگو بگیر نه مثله من نباش/تکست رپو کردم واسه این فروم فداش

 

شاید به زخم من که می پوشم ز چشم شهر آن را


در دست های بی نهایت مهربانش مرحمی نیست

 

تو به دادم برس ای عشق که با این همه عشق
چاره جز آنکه به آغوش تو بگریزم نیست

 

تا بوده چنین بوده و تا هست چنین است

این عادت دل دادن و دل پس نگرفتن ...

 

نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

که روز محنت و غم رو بکوتهی آورد

 

دوتا کف تشویقی واست فک کردی شاخی
خیلی چرت بگی میدم دیست بکنه دافی

 

يارب چها به سينه اين خاکدان در است

کس نيست واقف اينهمه راز نهفته را