شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

اولم خنده، ز بي‌دردي بود
آخرم، گريه ز بي‌درماني

 

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ

نیست یاری که مرا یاد کند(نخند:sneaky:)

 

دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

 

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

تا بگویم شرح درد اشتیاق

 

قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
وا دل من وا دل من وا دل من وا دل من

قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن من
وانگه از این خسته شود یا دل تو یا دل من

 

قصه ی غصه ی من شرح ندارد یارا
بنشین تا بنگارم که چه سنگین مردم

 

نه بسته ام به کس دل نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره برر موج رها رها رها من

 

نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی

بی وفا حالا ک من افتاده ام از پا چرا

 

از آن باده ندانم چون فنایم
از آن بی‌جا نمی‌دانم کجایم

 

ماییم و نوای بینوایی
بسم لله اگر حریف مایی