هرچه قدر که می توانید کودک خود را لوس کنید چون ...؟!

در طول چند دهه گذشته، انجام تحقیقات متفاوت نشان می دهد سال های اولیه زندگی یک کودک تاثیر بسیاری روی شخصیت، سلامت ذهنی و حتی سلامت جسمی او دارد.
اکنون گروه دیگری از تحقیقات که توسط استاد روانشناسی داریا ناروائز صورت گرفته نشان می دهد هر چه قدر یک فرد در دوران نوزادی و سال های اولیه زندگی خود عشق و محبت بیش تری از جانب والدین خود دریافت کند و رابطه مثبت تری با آن ها داشته باشد، به همان اندازه در زندگی آینده باهوش تر و مهربان تر می شود و نسبت به دیگران توجه بیش تری از خود نشان می دهد.
در این مطالعات سه موضوع کاملا متفاوت مورد توجه دانشمندان قرار گرفت. اول شیوه های متفاوت تربیتی والدین در آمریکا و چین مقایسه شد. در مطالعه دوم زندگی تعداد زیادی از مادران نوجوانی بررسی شد که در یک پروژه بزرگ پیشگیری از سوء استفاده کودکان شرکت داشتند. در مطالعه سوم هم چگونگی رفتار پدر و مادرهای کودکان سه ساله با آن ها به دقت مورد ارزیابی قرار گرفت.
تمام این تحقیقات دانشمندان را به یک نتیجه رساند. کودکانی که در ماه ها و سال های اولیه زندگی خود عشق و محبت زیادی دریافت می کنند نسبت به کودکان دیگر موفقیت های بسیار بیش تری کسب می کنند. در این بین کودکانی که بیش تر در آغوش مادرانشان قرار می گرفتند، سریع تر به صدای گریه آن ها پاسخ داده می شود و بدون تنبیه بدنی تربیت شده اند در زندگی آینده خود بهتر می توانستند با دیگران ارتباط برقرار کنند و افکار بقیه را بفهمند.
دانشمندان معتقدند هزاران سال پیش، کودکانی که در جوامع شکاری زندگی می کنند عشق و علاقه بسیاری از جانب والدین خود دریافت می کردند و به همین دلیل است که در طول دوره تکاملی مغز کودکان برای آن که به بهترین حالت رشد برسد نیاز به محبت و توجه زیادی دارد.
شیوه پاسخ دهی مادر به نیازهای فرزندش یکی دیگر از فاکتورهایی بود که در این مطالعات مورد بررسی قرار گرفت. برای مثال دانشمندان بررسی کردند که در زمانی که یک نوزاد شروع به گریه کردن می کند، آیا مادرش با احساسات مثبت یا منفی با این حالت برخورد می کند و این موضوع چه تاثیری در رشد کودک دارد.
دانشمندان متوجه شدند همین عامل به ظاهر ساده به رشد شخصیت منطقی، افزایش بهره هوشی، داشتن رفتارهای اجتماعی و سلامت ذهنی کودکان کمک بسیاری می کند.
حتی تحقیقات انجام شده روی موش ها نیز دانشمندان را به این نتیجه رساند که این موضوع در دنیای حیوانات نیز برقرار است. برای مثال موش هایی که توجه بیش تری از جانب مادر خود دریافت کرده اند سالم تر بوده و رشد سریع تری داشتند. اما در عوض موش هایی که توجه مادر خود بهره نبرده بودند در تمام زمینه ها دچار کمبود بودند و عملکرد ضعیف تری داشتند.
دکتر بروس پری که این تحقیقات را انجام داده است در این باره گفت: البته سال های اولیه زندگی تنها عامل موثر در موفقیت و افزایش احساسات مثبت در یک کودک نیست. ما نمونه های بسیاری داریم که یک فرد بسیار دلسوز و نوعدوست، در دوران کودکی خود در شرایط بسیار بدی زندگی کرده و به شدت مورد بی توجهی و بی مهری واقع شده است.
درست است که انسان ها بسیار انعطاف پذیر هستند و ممکن است بتوانند خود را با شرایطی که برایشان پیش می آید وقف دهند، اما چگونگی گذراندن دوران کودکی نقش بسیار زیادی در زندگی آینده کودکان دارد.
به گزارش ساینس دیلی، پژوهش های دیگر هم نشان داده بود، افرادی که در دوران کودکی سختی ها و مشکلات اقتصادی و اجتماعی را تجربه کنند، در زندگی آینده خود به مشکلات طولانی مدت احساسی و متابولیکی دچار می شوند که می تواند خطر ابتلا به بیماری های مختلف را در آن ها افزایش دهد.
در مطالعه ای که روی بیش از هزار و ۳۷ نفر در کشور نیوزیلند که در بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ متولد شده و در ده سال اول زندگی خود با مشکلات اقتصادی و اجتماعی روبه رو بودند مشخص شد دوران کودکی تاثیر بسیار زیادی در وضعیت سلامت انسان ها در تمام دوران زندگیشان دارد. نزدیک به ۳۱ درصد از این کودکان به افسردگی مبتلا شده و نزدیک به ۳۲ درصد نیز ممکن است به بیماریهایی مانند فشار خون و کلسترول بالا و اضافه وزن دچار شون