اشنا روزي از راه آمدم اينجا ساعتش را درست يادم نيست ديدم انگار دوستت دارم علتش را درست يادم نيست چشم من از همان نگاه نخست با تو احساس آشنايي كرد خنده ات حالت عجيبي داشت حالتش را درست يادم نيست رسم زندگی این است یک روز کسی را دوست داری و روز بعد نهایی به همین سادگی! او رفته است و همه چیز تمام شده است مثل یک مهمانی که به آخر می رسد و تو به حال خود رها می شوی چراغمگینی؟ این رسم زندگیست تو نمیتوانی آن را تغییر دهی پس تنهاآواز بخوان! این تنها کاریست که از دست تو برمی آید، اوازی بخوان! اما با اين همه تقصير من نبود که با اين همه... با اين همه اميد قبولي در امتحان سادهْ تو رد شدم اصلاً نه تو ، نه من! تقصير هيچ کس نيست از خوبي تو بود که من بد شدم!
