بیا به این نشانی چند خط بعد از دلتنگی چند خیابان بعد از آشفتگی و دلهره چند پله نرسیده به سقوط پشت دیوار غرورت ایستاده ام! ببین چه ساده نشانی ها را برایت می نویسم ببین بعد از این همه سکوت هنوز هم دنبال صدایت هزار توی ذهن خسته ام را جستجو می کنم! اینجا ایستاده ام! حالا تو هی بگو صدایت قطع و وصل می شود هی بهانه بیاور هی لجبازی کن! رفتی پشت دیوار غرورت نشستی پا روی پا انداختی و آرام قهوه ی تلخت را نوشیدی... انگار نه انگار که این دل مهمان تو بود! تابستان چشمانت یخ زده سرد سرد! برای این روزهایی که می روند هی با خودت قصه ی شکستها را تکرار می کنی محض خاطر اینهمه ترانه برای سکوت کردنت دیگر بهانه نیاور ! وقتی لحظه ها را با سکوت قلمه می زنی... قلبم غرق خون می شود! تو را به پاکی همین عشق سوگند! بیا و برایم کمی از آوازهایت بیاور! نشانی را هم که می دانی چند خط بعد از دلتنگی چند خیابان بعد....
