کوه با نخستین سنگ ها آغاز میشود و انسان با نخستین درد در من زندانی ،ستم گری بود که به آواز ،زنجیرش خو نمی کرد من با نخستین نگاه تو آغاز شدم برای خریدن عشق هرکس هرچه داشت آورد... دیوانه هیچ نداشت و گریست... گمان کردند چون هیچ ندارد می گرید... اما هیچکس ندانست بهای عشق "اشک" است... لحظه ی شیرینی که به تو دل بستم از تو پرسیدم من: تو منی یا من تو ؟ و تو گفتی هر دو و به تو پیوستم گفتم :ای کاش پناهم باشی همه جا و همه وقت تکیه گاهم باشی ... و تو گفتی هستم , تا نفس هست کنارت هستم...
