روزهاي افتابي و باراني از پي هم ميگذرد وپيوسته در هراسم كه فردا چه خواهد شد انگار از خودم بي خبرم كه امروز اينده ي ديروز بودو زحمتي متقبل نشدم جز نگران بودن درد هاي بشريت تما مي ندارد حتی اگر تصمیم بگیرد به خودش کمک کند همراهی مطمئن برای ادامه راه نمی بیند این است که درمرداب ذهن خود پیوسته دست و پا میزند وجالب این جاست که ازبه ثمر نرسیدن فعالیتش متعجب میشود ! به همین خاطر است که به خود اعتماد ندارد و از همه بد تر به خدای خود ! به نظر من بیشتر ادم ها فقط زبانشان ذکر خدا میگوید ان هم از ترس اینکه مبادا سنگ شوند جالب است به ما اموخته اند از افریدگار خود بترس وهنگامی که میخواهند الگویی را مثال بزنند خدا ترس بودن را مهمترین و زیبا ترین صفت او بیان میکنند تا به حال به این فکر کرده اید ؟ من در تنهایی به این نتیجه رسیدم که چطور کسی را همزمان دوست داشته باشم واز او نیز واهمه داشته باشم یا شایدم از ترس دوستش داشته باشم ! به نظرم خیلی مضحک است وخیلی تاسف بار... من و شمایی که به قول خودمان بزرگ شدیم وقدرت تشخیص داریم دائما در این مسائل با خود درگیریم طفلک ان کودک نوپا که به هر کس میرسد بر طبق مصالحش برای اومسالة میگوید . به قول اوشوعشق را نمی توان به یک وظیفه تبدیل کرد عشق تحمیلی نیست اگر عشق را به یک وظیفه تبدیل کنی سطحی و مصنوعی میشود عشق مصنوعی حتی از پوست ادم هم نمیتواند عبور کند چه برسد به انکه تا ژرفای دل ادم نفوذ کند پدر به فرزندش می گوید مرا دوست داشته باش زیرا که من پدر تو هستم او برای فرزندش دلیل می اورد تا فرزند او را دوست داشته باشد گویی که عشق به دلیل محتاج است!!! این هم از اوشو که بیش از نیمی از مردم دنیا به اصطلاح قبولش دارند و فقط ادای ادم های کتب خوان را در می اورند اما در انتهای عمل تک تکشان میرسیم به همان جریان مصلحة و مسالة . سخن کوتاه میکنم و میرسانم به ان جایی که میخواستم از صداقت بگویم : از صداقتي که بدون آن عشق هم بي معناست وچيزي است مثل يک پنجره که فقط و فقط رو به روشنايي بازمی شود ؛ طلوعي است که هيچگاه غروبش را نخواهي ديد و اين دليلي بزرگ براي بزرگي توست. تو زلالي، و حتي اگر بخواهي تمام راستي هايت را هم پنهان کني ؛ چشمان تو هميشه حقيقت را فرياد مي زنند . و با اين همه تو مختار شده اي که دل و زبانت را به هر آنچه که مي خواهي آکنده کني ، پس اين تو هستي که هميشه رقم زننده اي. فراموش نکن که هميشه هستند کساني که به اين ارزشهاي وجودي تو رشک ببرند و صداقت تو در برابرشان، قدرتت را چندين برابر مي کند؛ چون ايمان دارند که تو با اين همه توانايي، قدرت داري که هرآنچه که مي خواهي براي خود رقم بزني، اما باز هم تو راستي را پيشه مي کني و صداقت را هم در دلت ، هم در زبانت و هم در چشمانت مي توان نظاره کرد. آنقدر شجاعانه با تمام چيزهايي که مي خواهند تو را از راستي ات دور سازند مي جنگي که حد و مرزش را تنها مي توان با ميزان اراده ات اندازه گرفت. چون شجاعت ، ميوه صداقت است، و حقيقت هميشه بهترين سلاحي است که با آن مي توان بر تمام سياهي ها پيروز شد و بهترين ميوه صداقت، بينايي است. و اين بينايي حسي است که با آن تو هميشه مي تواني از ميان تمام حق ها و ناحق ها ، صادقانه ترين را انتخاب کني ! و اين زيبايي انکار ناپذير است که تو آگاهانه چنين مي کني و تمام درهاي عالم عشق را به روي خود باز مي کني، چون براي عاشق بودن؛ اولين قدم صادق بودن است. و شايسته مي شوي براي آنکه عاشق صادقانه ترين محبوبت باشي، کسي که هميشه صدايش مي زني کسي که اگر در دريايي غرق شوي ؛ از تمام دنيايت فقط او را مي شناسي و او همان حسي است که لحظه نجات به سراغت مي آيد و تو مي تواني آن لحظه شيرين را تا ابد براي خود تکرار کني و اگر تو فراموشش نکني او هميشه تو را به ياد دارد. او همان کسي است که صادقانه تاج خليفه بودن را بر سر تو نهاده است. او همان کسي است که تمام بزرگي ات، قدرتت، نيروهايت و حتي صداقت چشمهايت را از او داري! و از نفس اوست که نفس هاي تو اينقدر صادقانه خود را رها مي کنند آري، روح تو شاهکار خلقت اوست؛ آنقدر عظيم که خودش به خودش آفرين مي گويد. بر خود ببال اي انسان بر خود ببال که روح تو مانند درختي است که ميوه هاي آن همه رازهاي جاودانگي اند. و صداقت يکي از ميوه هاي روح توست، اين ميوه را بچين و با چشيدن آن ، صداي فريادهاي شوق آميز روحت را بشنو که صادقانه به تو مي گويد: آزادي ات ؛ چقدر آزادم کرد...
