آه مگذار دستان من آن اعتمادي كه به دستان تو دارد به فراموشيها بسپارد. آه مگذار كه مرغان سپيد دستت، دست پر مهر مرا سرد و تهي بگذارد من چه ميگويم ، آه .. با تو اكنون چه فراموشيها ، با من اكنون چه نشستنها ، خاموشيهاست تو مپندار كه خاموشي من هست برهان فراموشي من من اگر برخيزم تو اگر برخيزي همه برميخيزند...
