با تمام اشکهایم

شرم تان باد ای خداوندان قدرت​

بس کنید !!!​

بس کنید از این همه ظلم و قساوت​

بس کنید !!!​

ای نگهبانان آزادی !​

نگهداران صلح​

ای جهان را لطفتان تا قعر دوزخ رهنمون​

سرب داغ است این که می بارید بر دلهای مردم​

سرب داغ​

موج خون است این که می رانید بر آن کشتی​

خودکامگی را​

موج خون​

گر نه کورید و نه کر​

گر مسلسل هایتان یک لحظه ساکت می شوند​

بشنوید و بنگرید​

بشنوید این وایِ مادرهای جان آزرده است !​

کاندرین شبهای وحشت سوگواری می کنند​

بشنوید این بانگ فرزندهای مادر مرده است​

کز ستمهای شما هر گوشه زاری می کنند​

بنگرید این کشتزاران را که مزدورانتان​

روز و شب با خونِ مردم، آبیاری می کنند​

بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر​

بیدادتان را، بردباری می کنند​

دست ها از دستِ تان، ای سنگ، چشمان! بر خداست​

گر چه می دانم​

آنچه بیداری ندارد​

خواب مرگ بیگناهان است و وجدان شماست​

با تمام اشکهایم، باز- نومیدانه - خواهش می کنم​

بس کنید !!!​

بس کنید !!!​

فکر مادرهای دلواپس کنید​

رحم بر این غنچه های نازکِ نورس کنید​

​

بس کنید !!!​