دوست داشتن یعنی ... هيچ کس به اندازه ي دکتر شريعتي از دوست داشتن، زيبا نمي گويد... دوستت دارمها را نگه ميداري براي روز مبادا، دلم تنگ شدهها را، عاشقتمها را… اين جملهها را که ارزشمندند الکي خرج کسي نميکني! بايد آدمش پيدا شود! بايد همان لحظه از خودت مطمئن باشي و بايد بداني که فردا، از امروز گفتنش پشيمان نخواهي شد! سِنت که بالا ميرود کلي دوستت دارم پيشت مانده، کلي دلم تنگ شده و عاشقتم مانده که خرج کسي نکردهاي و روي هم تلنبار شدهاند! فرصت نداري صندوقت را خالي کني.! صندوقت سنگين شده و نميتواني با خودت بِکشياش… شروع ميکني به خرج کردنشان! توي ميهماني اگر نگاهت کرد اگر نگاهش را دوست داشتي توي رقص اگر پابهپايت آمد اگر هوايت را داشت اگر با تو ترانه را به صداي بلند خواند توي جلسه اگر حرفي را گفت که حرف تو بود اگر استدلالي کرد که تکانت داد در سفر اگر شوخ و شنگ بود اگر مدام به خندهات انداخت و اگر منظرههاي قشنگ را نشانت داد براي يکي يک دوستت دارم خرج ميکني براي يکي يک دلم برايت تنگ ميشود خرج ميکني! يک چقدر زيبايي يک با من ميماني؟ بعد ميبيني آدمها فاصله ميگيرند متهمت ميکنند به هيزي… به مخزدن به اعتماد آدمها! سواستفاده کردن به پيري و معرکهگيري… اما بگذار به سن تو برسند! بگذار صندوقچهشان لبريز شود آنوقت حال امروز تو را ميفهمند بدون اينکه تو را به ياد بياورند غريب است دوست داشتن. و عجيب تر از آن است دوست داشته شدن... وقتي ميدانيم کسي با جان و دل دوستمان دارد ... و نفسها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ريشه دوانده؛ به بازيش ميگيريم هر چه او عاشقتر، ما سرخوشتر، هر چه او دل نازکتر، ما بي رحم تر. تقصير از ما نيست؛ تماميِ قصه هايِ عاشقانه، اينگونه به گوشمان خوانده شدهاند دکتر شريعتي
پاسخ : دوست داشتن یعنی .... فهم عاشقانه هستی عشق، راز است. حساب عشق از حساب شهوت جداست. در شهوت هیچ رازی نیست. شهوت یک بازی بیولوژیکی ست، هر حیوان و پرنده و گیاهی، با این بازی آشناست. عشق، با هستی رابطه دارد. عشق، از چشمهی آگاهی می جوشد. عشق، از اعماق هستی انسان متولد می شود. شهوت، زاده ی حاشیه وجود آدمی است، شهوت، نیاز تن است. بیشتر آدمها با عشق بیگانه اند. کسانی که عشق را تجربه می کنند، در سکوت و آرامشی ژرف غوطه ور می شوند. همین سکوت و آرامش است که آنها را با روح شان مأنوس می کند. اگر با روح خود انس بگیری، عشق تو دیگر یک رابطه نیست، بلکه سایه ایست که تو را در همه جا همراهی می کند. عشق به کسی یا چیزی محدود نمی شود. عشق پدیده ای نیست که در حصار بماند. عشق در دستان گشوده ی تو می بالد، نه در دستان بسته ی تو. به محض آنکه دستان خود را می بندی، انها را از عشق تهی می کنی. وقتی دستان خود را می گشایی، همه ی هستی در آنها جای می گیرد. خدا در هممه جهان نمی گنجد؛ فقط دل است که گنجایش او را دارد. عشق و حقیقت، دو نام یک تجربه اند. کسی که عشق را تجربه کرده، حقیقت را نیز تجربه کرده است. کسی که حقیقت را تجربه نکرده، عشق را نیز تجربه نخواهد کرد. عشق پدیده ای نیست که در حصار بماند. عشق در دستان گشوده ی تو می بالد، نه در دستان بسته ی تو. عشق، خود را احتکار نمی کند، بلکه خود را با دیگران سهیم می شود. عشق چشمداشتی ندارد. عشق، سهییم شدن بی قید و شرط است. عشق، خواهشی ندارد و جویای تملک نیست. عشق، سر مستی ِ بخشیدن است. عشق، نیازی به تظاهر ندارد؛ فقط هست و همین برای او کافیست. عشق، روح را می پرورد. هرگز به ملالت نمی انجامد. عشق های دروغین خوراک ِ نفس اند؛ فقط خویشتن دروغی ات را ارضا می کنند. بنده ی عشق باش. ببخش و از شور و سرمستی ِ بخشیدن بهره مند شو. عشق را وظیفه تلقی نکن. اگر عشق را وظیفه تلقی کنی، همه ی شور و هیجان ِ عشق را از بین می بری. هرگز گمان نکن که به دیگران بدهکار هستی. عشق، بدهکار کسی نیست. وقتی عشق می ورزی، منتظر پاداش و ستایش نباش. توقع و چشمداشت، سیمای ِ قدسی ِ عشق را می آلاید. عشق ِ حقیقی هرگز سرخورده نمی شود و به یأس نمی انجامد.
پاسخ : دوست داشتن یعنی .... به نظرمن دوست داشتن یعنی این آنکه مادر داشت قدرش ندانست تا رفت و آنکه مادرش رفت از خدا شکایت کرد که چرا مادرم رفت در حالی که خود میداند که : اگر مادرش را خدا هزار بار می آفرید باز هم در حق اش ظلم میکرد مادر اگر هزار بار متولد شوی و هر روزهزار بار آزارش دهی هیچ وقت نه بتو شکایت میکند و نه بخدا فقط خدا را شکر میکند وگرنه خدا بهشت را فرش زیر پای مادران نمیکرد نبض من همیشه با نوای لالایی تو میزند ای گل احساسم شاپرکی هستم در پیله محبت تو اسیر.