دیگر از سياهي پر هيچ كلاغي ...نمي ترسم ...! تا چشمان سياه تو ... مرا سايه به سايه دنبال مي كنند ، و نمي خوابم ... چون گم كرده ام ، مرز محال و واقعيت را ... خواب و بیداری را ، شايد ... اين خودش يك خواب باشد ... كه تو به من سلام كردي ... اما ... ای کاش ، تمام گم شده هایم را در خواب میدیم ...! حال ... چه در خواب و چه در بیداری ... لحظه ای با من باش تا نفس تازه کنم ، افسوس هاي بزرگي در چشم من است و امتداد دماغم ، پيست اسكلي اشك هاست قلبم ، بد صليقه مي زند...
