تن من اگرم تنهای تنها باشد به سراپرده اوهام کثيف تن ندهد تن من مباد تن من تن ندهد به پریشانی زلفی که هزار هرزه از آن آویزند و به هجم شوم هر رابطه ای آب شرم می ریزند تن من تن ندهد به نگاهی نگران به صدایی خفقان که در انحصار اندامی ظریف روسپی می طلبد تن من تن ندهد و به اندازه مهمانی شبهای بلند استخوان می بافد