بيا كه آبي دريا فداي چشمانت مرا ببر به جهاني وراي چشمانت نگو نگو كه مجالي براي خواندن نيست بيا بيا و بخوان با صداي چشمانت چقدر ساده غزل گفتنم غريبانه است شبي كه دورم از آن آشناي چشمانت آهاي خانم آتش نشان ببين كه چطور دوباره دود شدم در هواي چشمانت! هنوز طرح تو را ميتوان دوباره كشيد سياه مثل خودم در عزاي چشمانت!
