من اگر چه با تو هستم و تو در وجود من گم! تو شراب نا ب و کهنه که شد هفت ساله درخُم توی وسعت نگاهت مثل يک نقطه ی کورم تو نه در نگاه من که بهترينی نزد مردم تو چه آزاد و رهايی بی خيال هر بلايی من اسير خشم دريا روی موج پر تلاطم من چه تاريکم و تنها بی نصيب ازنورمهتاب تو خودت ماه تمومی کاش کنی به من تبسّم مثل بارونی و من هم يه کوير خشک و تشنه منتظر ، نگام به اَبرا قطره قطره با ترنّم ...
