نوای نای و تنبور ز پس درهای خانۀ عشق جان را می نوازد زمزمۀ عشق و شور ز پشت دوازه های شهر عشق جان را می شوراند امواج پاکی و نور ز دگر سوی دیار عشق جان را می لرزاند این همه نمود بود توست در جهان عشق و این مشتاق و جوینده و شوریدۀ تو با پای خسته و دل شکسته در راه تو نیاز در دست گرفته به سوی تو در این سوی خانۀ عشق به انتظار نشسته تا در بگشایی و بر جان او نوربخشی به سرزمین عشق راهش گشایی
