ما دشــــــنه از زبــــــان را دیده ایم آن زخـــم بـــــی نشـــان را دیده ایم نـــا مردمـی ز این بـــــد روز گـار!! اعجازایــــــن زمــــان را د یده ایم! ازاین جماعــــــت، بس آزر ده ایم بـا خــــون دل، جهـــان را دیده ایم آن احترام آب یـــا گـِــــل شکست در بــــــاغ دل خــــزان را دیده ایم با هـرکــــه رازخویشی گفـته ایم مــــــــردود امـتـــحـان را دیده ایم چون دشـنــه از بــــرادر خوردیم ما رنـــــج بی کسان را دیده ایم در دشت دل نمــی روید گلـــــی.. مـــــــــا روی زرد آن را دیده ایم