جاده ی باران نخورده زیرِ قدم های بی قرارِ تو هلاک می شود ، آنگاه که تردیدِ رفتن باورِ رسیدن را کودکانه به بازی می گیرد در شبِ شومی که ابرها در آغوشِ غبارگرفته ی آسمان تب کرده اند ! و بن بستِ نم گرفته کوچه ها را جار می زند وقتی واپسین گام های از نفس افتاده ات تقارنِ خطوطِ خاک را به هم می ریزند ، در آخرین لحظه های رسیدن !
