تبعید می شوم به دورترین نقطه ی خاطراتِ تو مستعمره ای هاشور خورده که کوچه هایش زیرِ نوسانِ آفتابِ تکرار حالشان به هم می خورد ! آرزوهایم کوتاه آمده اند ! می خواهم از فاصله ها پیاده شوم ، قطره اشکی روی گونه ام افتاده اما هنوز به چشمانم زل می زند و دلش برای بهانه ای تنگ شده ! چشمانت چقدر از نگاه خالی اند !
