دستم بگیر

دلم زدست می رود، بیا و دست دل بگیر​

بیا که سخت گشته ام، به دست و پای غم اسیر​

دلم زدست می رود، بیا، بیا و شاد کن​

دلی که زود می شود، زدست این زمانه سیر​

بسان رقص ابر و باد، بیا که عمر می رود​

وتا که چشم، هم نهی، شدم از این فراغ پیر​

بیا شکسته تر مخواه دل زغم شکسته را​

ازاین زمانه خسته ام،بیا که دیرشد،که دیر..!​

تمام هستی ام غم و تو و دل شکسته ام​

جز این سه، ثروت دگر، ندارد این من فقیر​

نداشت تحفه ای دگر، کند نثار مقدمت​

غمم به خویش وا بنه، دل شکسته ام پذیر​

تمام عمر حسرتم، نگاه اول تو شد​

فدای چشمهای تو، مگو به حسرتم بمیر!​

اگرچه از کنار من، کناره جُسته ای، دلا!​

مرا نمی رود غمِ، غریبِ چشمت از ضمیر​