هستي

[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif] "تمام هستی ام هستی اگرچه خوب می دانی"
که با چشمان مستت، دست من بر صفحه لغزانی
و دستم می کشد هر دم، خطوط زخمی دل را
وتو تا من نوشتم "ر" تمام "راز" می خوانی
تمام راز من این است، آری خوب فهمیدی
که دل بیچاره می گرد،گر از او روی گردانی
تو گفتی گم شدی در شهر چشم و من که می دانم
که تو در کوچه و پس کوچه های سینه پنهانی
عزیزم! مردم چشمم نماز عشق می خواند
به دشت خشک این مردم، ببار ای ابر بارانی!
اگر امید چشمانت نباشد ای سحاب دل!
چه حاصل مزرعِ دل را به جز مشتی پریشانی؟
"صبا" را دیده پر نور ازفروغ چشمهای توست
سرای سینه روشن کن، به شام عمر طولانی
ببین! در دور می رقصد، گل گندم میان باد
بگو تا آخر این دور دست دور می مانی [/FONT]​