[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]صدایم کن صدایت دلنشین است نگاهم کن نگاهت آتشین است نشد گیرم ز چشمت گوشه یک دم که در چشمت غمِ گوشه نشین است شدم ساقی چشمانت سبو کو؟ که می از چشم مستت بر زمین است بخوان شعری ز دیوان نگاهت چرا امشب غزلهایت غمین است؟ بیا جانا بنوش از جام و خوش باش که غم هر گوشه ای دل را کمین است اگر امشب نجویی کام دل را، کجا دانی که فردایی چنین است؟ بنوشانم می از جام لبانت که زهر بوسه ات نوش آفرین است دریغا!جز غمت جامی ندیدیم به دل گفتم خدا با صابرین است نخوردیم از می و بی تاب و مستیم کجا صبر و دل عاشق قرین است خرابم کرده ای هردم از این غم تو را رسم وفا آخر چنین است؟ الا صیاد صحرای دل ما که مهرت پای ما در ره کمین است، مرا در بند عشقت بنده گردان [/FONT]