تقدیم به تنهایی یک دوست درپرسه های کوچه های شب مرا،کس نیست در انتهای بی کسی یک دل که واپس، نیست در پیش چشمانم تمـــــام دل در آتش سوخت دیگر به باغ خاطرم یک شاخه نورس نیست مرغان عشق بــــــــــاورم را در قفس کردند بلبل به جای باغ، کنج هر قفس. بس نیست!؟ آخر چگونه در عـــــــــــــــزای عشق ننشینم وقتی پریدن جز برای بال کـــــــرکس نیست؟ آخـــــــــر چگونه شعر هایم شاد مصرع باد وقتی تمام زندگی جز مشتی از خس نیست؟ . دیشب نـــــــــگاه آخــــــــرینت از دلم پر زد حالا برای دل رهی از پیش و از پس نیست