هوا نم نم سرد می شد، درخت سردش بود!! می خواست تو خودش فرو بره، بخوابه تا سردی دور و اطرافش رو احساس نکنه... برگ از سرما و بی حسی درخت رنگ باخته بود! درخت خسته بود، برگ تو وجودش سنگینی می کرد! واسه همین، دست برگ رو از وجودش بیرون کشید... برگ احساس سستی کرد، دید داره می افته، آخه تنها تکیه گاهش درخت بود، که اونم رهاش کرده بود! خیلی سعی کرد که از درخت جدا نشه ولی نمی تونست بار غم سنگین رهایی درخت رو تحمل کنه! باد که منتظر جدایی برگ و درخت بود تا دید درخت برگ و رها کرده و برگ سست شده،اومد با یه تکون کوچیک برگ رو زمین انداخت، و با خوشحالی هو هو کنان رفت... برگ طاقت رهایی درخت رو نداشت، همون جا زیر پای درخت موند تا شاید درخت دوباره صداش کنه!!! غافل از این که کسایی که برگ رو نمی دیدن اومدن از روش رد شدند!! صدای خش خش اش همه ی فضا رو پرکرد، برگ از عشق درخت خرد شد، مرد، ازبین رفت!!!!!!! ولی تا آخرین لحظه ی مرگش دیوونه وار با خش خش نفس هاش، درخت رو با عشق صدا می زد... راستی کدومش درسته؟؟ برگ از درخت خسته می شه پاییز همش بهونه اس!!! یا!!!!!!!! درخت از برگ خسته می شه پاییز همش بهونه اس!!!
